2024 yerel seçimlerinde CHP, uzun bir aradan sonra tarihi bir fark atarak ülkenin nüfusunun en yoğun olduğu illerin belediyelerini kazanmış, yerel seçimlerden 1. parti olarak çıkmıştı.
CHP PM Üyesi Ali Abbas Ertürk, bize özel bir demecinde,
“Halkımız CHP’ye genel seçimlerden sonra yerelde iktidara güvenoyu vermemiş, bizlere de emanet olarak belediyeleri vermiştir” açıklaması yapmıştı.
Geçen 2 yıllık süreçte CHP’nin sandıkta kazandığı neredeyse bütün belediyeler, o ya da bu nedenlerden dolayı ya AK Parti’de, başkanlar ya cezaevinde ya da vekâleten yeni başkanlar CHP’li belediyeleri zor şartlar altında yönetmeye çalışıyor.
CHP PM Üyesi Ertürk’ün de dediği gibi, milletin emanet ettiği CHP’li belediyelerin böylesi şafak operasyonlarıyla tek tek alınması milletin vicdanında derin yaralar açmakta.
Ülkede yasa, kanun, kural, kaide, teamüller falan filan hepsi CHP’li belediyelere gelince işlemiyor; vatandaş bu durumun farkında.
CHP için yaşanan bu zorlu süreçte ya CHP güçlenerek küllerinden doğacak ya da bu zorlu süreçten bir ders çıkararak partisinin en alt kademesinden üst düzey yönetimine kadar bir değişim sürecine girecek.
Şöyle ki; CHP’li belediyelere yapılan operasyonlar ne kadar haksız ve hukuksuz ise CHP’li belediyelerin büyük bir kısmı da resmen çürümüş, iflas etmiş zihniyetlere maalesef emanet edilmiş.
2024 yerel seçimlerine giderken CHP’li belediye başkan adaylarını CHP örgütü nasıl, hangi kriterlere göre belirlemiş?
2 yıl gibi kısa zamanda böylesi çürümüşlük nasıl fark edilmemiş?
CHP’nin AK Parti’yi eleştirdiği ne varsa, birçok CHP’li belediyede tek tek karşımıza çıkması maalesef acı bir gerçektir.
Bir not düşmeden geçmeyeyim; bu belediyeler içinde çamura batanların AK Parti tarafından devşirilmesi de siyasi ahlakla asla bağdaşmayan hareketlerdir.
Hırsızın dini, imanı, partisi olmaz ama siyasi partiler de her ahlak yoksununu bünyesine katarak temizlemeye çalışmamalı.
Velhasıl, al birini vur ötekine; bu siyasi ahlak kavramı böyle devam etmemeli.
CANLI YAYINDA SAVAŞ ADI ALTINDA ÇATAPAT İZLİYORUZ
ABD-İsrail-İran savaşının üzerinden 42 gün geçti, böyle birkaç ay daha geçecek gibi görünüyor.
Kapitalist ve siyonist akıl, bölgeyi nasıl dizayn ederiz; İran’dan başlayarak kaldıysa Ortadoğu ve Kafkaslara kadar daha neleri sömürürüz savaşında.
Korkak Avrupa suspus; İspanya ve İtalya hariç, Araplar korkudan sığınaklardan çıkmıyor.
İran, ABD ile kapalı kapılar arkasında el sıkışıyor.
Biz de canlı yayınlarda elimizde vileda sopası, hepsi savaş bilimci yaratıkların salak saçma muhabbetlerini izliyoruz.
Ertesi gün meclislerde, kahvelerde İran ABD’nin vurulmaz denilen hayalet uçağını nasıl düşürdü, ABD İran’a kara harekâtı başlatır mı, başlatırsa ne kadar ABD askeri ölürün hesabını yapıyoruz.
Kimse Türkiye’ye aylık 50 milyar TL’ye mal olan savaşın ülkemiz ekonomisi ve gelecek günlerde bizleri bekleyen sıkıntısından bahsetmiyor.
Varsa yoksa kimin eli kimin cebinde, CHP’li belediyelere yapılan şafak operasyonları.
Siyasilerin ve normal halkımızın cinsel hayatı, götürdükleri cukkalar falan filan, inter milan.
Gerçekte olan; bölgedeki savaşın acısını çekeceğimiz günler yaklaşmakta.
Geçtiğimiz hafta lojistik firmaları mazota gelen zamdan dolayı yaşadıkları sıkıntıları anlatmaya çalıştılar, kimse duymadı.
Bu sene yağışlar bol, çiftçinin yüzü gülecek derken yine mazota gelen zam çiftçinin emeğini mazota çoktan bağladı bile.
Dışa bağımlı olmak bu kadar kötü işte; bir de gübre sorunu kapıda diyorlar.
Akaryakıta gelen zamlar iğneden ipliğe doğru uzanıyor.
TÜİK denen matematik yoksunu kurum da milletle dalga geçmeye devam ede dursun, yaklaşan tehlikeyi kimse gündemine ısrarla almamaya devam ediyor.
Memlekete şöyle bir tepeden bakınca gündemimiz:
ABD-İran savaşında kim kime ne atmış, İstanbul’da fuhuş, yasaklı madde operasyonları, CHP’li belediyelere yapılan şafak operasyonları, kimin eli kimin cebinde…
Ülkede başka sorun morun yok.
Di mi eyyy vatandaş?
Kalın sağlıcakla.
Hepinizin kirpiklerinizden öperim.
Yorum Yazın